جراحی مجاری صفراوی

مجاری صفراوی، شبکه‌ای از لوله‌های باریک هستند که صفرا را از کبد و کیسه صفرا به روده کوچک منتقل می‌کنند. صفرا، مایعی است که به هضم چربی‌ها کمک می‌کند و توسط کبد تولید شده و در کیسه صفرا ذخیره می‌شود. گاهی اوقات، این مجاری ممکن است به دلیل سنگ صفرا، تومور، التهاب یا سایر عوامل، مسدود شوند. این انسداد می‌تواند منجر به درد شدید در ناحیه شکم، زردی (یرقان)، تب و سایر علائم شود. در این موارد، جراحی مجاری صفراوی می‌تواند به عنوان یک راهکار درمانی مؤثر برای بازگرداندن جریان طبیعی صفرا و رفع علائم بیمار مورد استفاده قرار گیرد.

برای بیمارانی که با سرطان کبد، متاستاز یا ضایعات پیچیده کبدی مواجه هستند، انتخاب مرکز مناسب اهمیت زیادی دارد؛ اطلاعات بیشتر در صفحه کلینیک کبد در تهران در دسترس است.

جراحی مجاری صفراوی، به طور کلی شامل روش‌هایی است که برای تشخیص و درمان بیماری‌های مجاری صفراوی انجام می‌شود. اقدامات جراح مجاری صفراوی می‌تواند شامل: برداشتن سنگ صفرا، ترمیم یا برداشتن مجاری صفراوی آسیب‌دیده، برداشتن کیسه صفرا و یا قرار دادن استنت در مجاری صفراوی باشد. انتخاب نوع جراحی به علت انسداد، شدت بیماری و وضعیت عمومی بیمار بستگی دارد. در برخی موارد، جراحی مجاری صفراوی ممکن است به صورت اورژانسی انجام شود، به خصوص اگر انسداد مجاری صفراوی منجر به عفونت شدید یا آسیب به کبد شده باشد.

دکتر سید یحیی ضرغامی فلوشیپ پیوند کبد/ جراحی پانکراس/ جراحی مجاری صفراوی / پیوند اعضای داخل شکم

سرطان‌های مجرای صفراوی

سرطان‌های مجرای صفراوی، تومورهای بدخیمی هستند که در مجاری صفراوی ایجاد می‌شوند. این سرطان‌ها نسبتاً نادر هستند، اما می‌توانند بسیار تهاجمی باشند. تشخیص زودهنگام سرطان مجرای صفراوی بسیار مهم است، زیرا در مراحل اولیه، شانس درمان موفق بیشتر است. علائم سرطان مجرای صفراوی می‌تواند شامل: درد شکم، زردی، کاهش وزن، خستگی و تب باشد. با این حال، این علائم می‌توانند در سایر بیماری‌های کبدی و صفراوی نیز دیده شوند، بنابراین تشخیص دقیق سرطان مجرای صفراوی نیازمند انجام آزمایش‌های تکمیلی مانند تصویربرداری و بیوپسی است. درمان سرطان مجرای صفراوی به مرحله سرطان، محل تومور و وضعیت عمومی بیمار بستگی دارد. در برخی موارد، جراحی برای برداشتن تومور ممکن است امکان‌پذیر باشد. با این حال، در بسیاری از موارد، سرطان مجرای صفراوی در مراحل پیشرفته تشخیص داده می‌شود و جراحی ممکن است امکان‌پذیر نباشد. در این موارد، درمان‌های دیگری مانند شیمی‌درمانی و پرتودرمانی ممکن است برای کنترل علائم و افزایش طول عمر بیمار استفاده شوند.

علائم و نشانه‌های انسداد مجرای صفراوی

انسداد مجرای صفراوی می‌تواند با علائم و نشانه‌های مختلفی همراه باشد. برخی از شایع‌ترین علائم انسداد مجرای صفراوی عبارتند از:

• درد شکم: درد در قسمت بالای سمت راست شکم، یکی از شایع‌ترین علائم انسداد مجرای صفراوی است. این درد ممکن است به شانه راست یا پشت نیز منتشر شود.
• زردی (یرقان): زردی پوست و سفیدی چشم، یکی دیگر از علائم شایع انسداد مجرای صفراوی است. این علامت به دلیل تجمع بیلی‌روبین (یک ماده زرد رنگ که در صفرا وجود دارد) در خون ایجاد می‌شود.
• تب: تب می‌تواند نشانه‌ای از عفونت مجاری صفراوی باشد که در اثر انسداد ایجاد شده است.
• تهوع و استفراغ: این علائم می‌توانند به دلیل اختلال در هضم چربی‌ها در اثر انسداد مجرای صفراوی ایجاد شوند.
• تغییر رنگ مدفوع و ادرار: مدفوع ممکن است به رنگ روشن یا خاکستری درآید و ادرار ممکن است تیره شود.

علل بروز انسداد مجرای صفراوی

انسداد مجرای صفراوی می‌تواند به دلایل مختلفی رخ دهد. برخی از شایع‌ترین علل انسداد مجرای صفراوی عبارتند از:

• سنگ صفرا: سنگ‌های صفراوی، رسوبات سختی هستند که در کیسه صفرا یا مجاری صفراوی تشکیل می‌شوند. این سنگ‌ها می‌توانند مجاری صفراوی را مسدود کرده و منجر به علائم انسداد شوند.
• تومورهای مجرای صفراوی: تومورهای خوش‌خیم یا بدخیم مجرای صفراوی می‌توانند باعث انسداد مجاری صفراوی شوند.
• التهاب مجرای صفراوی: التهاب مجرای صفراوی (کلانژیت) می‌تواند باعث تنگ شدن یا انسداد مجاری صفراوی شود.
• تنگی مجرای صفراوی: تنگی مجرای صفراوی می‌تواند به دلیل جراحی قبلی، آسیب یا التهاب ایجاد شود.

برداشتن استنت مجاری صفراوی: چه زمانی و چگونه؟

استنت مجاری صفراوی، یک لوله کوچک است که برای باز کردن مجرای صفراوی مسدود شده، در داخل مجرا قرار داده می‌شود. استنت‌ها می‌توانند از جنس پلاستیک یا فلز باشند و به صورت موقت یا دائمی قرار داده شوند. در برخی موارد، ممکن است نیاز به برداشتن استنت مجاری صفراوی باشد. برداشتن استنت معمولاً زمانی انجام می‌شود که انسداد مجاری صفراوی برطرف شده باشد یا استنت باعث ایجاد عوارض شود. برداشتن استنت می‌تواند از طریق ERCP یا جراحی باز انجام شود.

کاربردهای استنت مجاری صفراوی

استنت مجاری صفراوی علاوه بر درمان انسداد مجاری صفراوی، کاربردهای دیگری نیز دارد. به عنوان مثال، استنت‌ها می‌توانند برای تسکین علائم در بیماران مبتلا به سرطان مجرای صفراوی غیرقابل جراحی استفاده شوند. همچنین، استنت‌ها می‌توانند برای جلوگیری از تنگی مجرای صفراوی پس از جراحی استفاده شوند.

عوارض و خطرات جراحی مجاری صفراوی

جراحی مجاری صفراوی مانند هر عمل جراحی دیگری، با عوارض و خطراتی همراه است. برخی از عوارض شایع پس از جراحی مجاری صفراوی عبارتند از:

• عفونت
• خونریزی
• نشت صفرا
• آسیب به مجاری صفراوی یا سایر اندام‌ها
• پانکراتیت (التهاب پانکراس)

خطر این عوارض در بیمارانی که دارای بیماری‌های زمینه‌ای مانند دیابت، بیماری‌های قلبی و مشکلات تنفسی هستند، بیشتر است. همچنین، نوع جراحی و تجربه جراح مجاری صفراوی نیز می‌تواند در میزان عوارض تأثیرگذار باشد.

علت انسداد مجاری صفراوی چیست؟

انسداد مجاری صفراوی دلایل مختلفی دارد و پیدا کردن علت دقیق آن، پیش از انتخاب روش درمان، اهمیت بسیار زیادی دارد؛ چراکه درمان هر علت با علت دیگر کاملاً متفاوت است. از مهم‌ترین و شایع‌ترین علل انسداد مجاری صفراوی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

سنگ مجرای صفراوی

سنگ ممکن است از کیسه صفرا کنده شده، وارد مجرای صفراوی مشترک شود و جریان طبیعی صفرا را مسدود کند. این حالت یکی از شایع‌ترین علل انسداد صفراوی است و می‌تواند با علائمی مانند درد شکمی، زردی یا حتی عفونت مجاری صفراوی همراه باشد. نکته‌ی مهم این است که در بسیاری از این بیماران، اولین خط درمان جراحی باز نیست؛ در بیشتر موارد، سنگ با استفاده از ERCP و بدون نیاز به جراحی باز از مجرا خارج می‌شود.

تنگی مجاری صفراوی

تنگی مجاری صفراوی می‌تواند به دلایل متعددی ایجاد شود؛ از جمله پس از جراحی‌های قبلی، در نتیجه‌ی التهاب مزمن، به دنبال آسیب مستقیم به مجرا، برخی بیماری‌های خاص مجاری صفراوی (مانند کلانژیت اسکلروزان) یا در نتیجه‌ی فشار و درگیری ناشی از تومور. نوع درمان تنگی مجاری صفراوی به‌شدت به محل دقیق تنگی، طول ناحیه‌ی درگیر و علت زمینه‌ای آن بستگی دارد؛ به همین دلیل، ارزیابی دقیق تصویربرداری پیش از هرگونه تصمیم درمانی ضروری است.

تومورهای مجاری صفراوی و پانکراس

سرطان مجاری صفراوی (کلانژیوکارسینوما) یا برخی تومورهای سر پانکراس، به دلیل مجاورت نزدیک با مسیر خروج صفرا، می‌توانند این مسیر را مسدود کرده و باعث بروز زردی شوند. در این موارد، علاوه بر رفع انسداد، بررسی قابلیت برداشت کامل تومور نیز بخش مهمی از برنامه‌ی درمانی است.

آسیب مجرای صفراوی

یکی از علل مهم آسیب مجاری صفراوی، آسیب ناخواسته در حین برخی اعمال جراحی است؛ به‌خصوص جراحی کیسه صفرا (کوله‌سیستکتومی)، که مجاری صفراوی از نظر آناتومیک در مجاورت نزدیک آن قرار دارند. شدت این نوع آسیب می‌تواند طیف وسیعی داشته باشد؛ از یک نشت کوچک و محدود صفرا تا قطع کامل مجرا. به همین دلیل، روش درمان هر آسیب نیز کاملاً به شدت و محل آن بستگی دارد و هیچ روش واحدی برای همه‌ی بیماران مناسب نیست.

آیا سرطان مجاری صفراوی قابل جراحی است؟

در بسیاری از بیماران، جراحی تنها روشی است که می‌تواند شانس درمان قطعی سرطان مجاری صفراوی را فراهم کند. اما همه‌ی بیماران کاندید جراحی نیستند. امکان جراحی بعد از بررسی دقیق تصویربرداری و پرونده‌ی بیمار مشخص می‌شود و حتی اگر در ابتدا ممکن نباشد، گاهی با درمان‌های قبل از عمل می‌توان شرایط را مناسب کرد.

چه عواملی امکان جراحی را تعیین می‌کنند؟

• محل دقیق تومور: داخل کبد، ناف کبد یا بخش پایینی مجرا، که نوع و پیچیدگی جراحی را تعیین می‌کند
• میزان گسترش سرطان: هرچه تومور محدودتر باشد، برداشتن کامل آن محتمل‌تر است
• درگیری عروق اطراف: درگیری ورید باب یا شریان کبدی جراحی را دشوارتر می‌کند. درگیری محدود در بعضی بیماران و مراکز باتجربه با بازسازی عروق قابل مدیریت است.
• وجود یا نبود متاستاز: با متاستاز به اندام‌های دور، جراحی معمولاً گزینه‌ی اصلی نیست
• شرایط عمومی بیمار: سن، بیماری‌های زمینه‌ای، تغذیه و عملکرد کبد باید تحمل عمل بزرگ را ممکن کنند

جراحی در انواع سرطان مجاری صفراوی

چه زمانی جراحی مناسب نیست؟

• متاستاز به اندام‌های دور یا صفاق
• درگیری گسترده‌ی عروق که قابل بازسازی نباشد
• حجم ناکافی کبد سالم یا سیروز پیشرفته
• شرایط عمومی نامناسب برای عمل بزرگ

غیرقابل جراحی بودن به معنای پایان درمان نیست. درمان‌های دارویی، استنت‌گذاری برای باز کردن مسیر صفرا و مراقبت‌های حمایتی برای کنترل بیماری و بهبود کیفیت زندگی وجود دارد. در بعضی بیماران هم با درمان اولیه (مثل شیمی‌درمانی)، امکان جراحی بعداً فراهم می‌شود.

قبل و بعد از جراحی

• قبل از عمل: در صورت زردی شدید یا عفونت، ابتدا مسیر صفرا با استنت تخلیه می‌شود. گاهی هم برای رشد بخش سالم کبد، آمبولیزاسیون ورید باب انجام می‌شود.
• بعد از عمل: در بسیاری از بیماران شیمی‌درمانی تکمیلی و پیگیری منظم با آزمایش و تصویربرداری توصیه می‌شود.

جراحی سرطان مجاری صفراوی عملی بزرگ است و خطراتی مثل نشت صفرا، عفونت، خونریزی و نارسایی کبد دارد. بهتر است تصمیم آن با نظر مشترک جراح کبد و مجاری صفراوی، انکولوژیست، متخصص گوارش و رادیولوژیست گرفته شود.

چه زمانی باید به متخصص مراجعه کرد؟

اگر زردی، خارش، ادرار تیره، مدفوع روشن، کاهش وزن بی‌دلیل یا درد بالای شکم دارید، یا در سونوگرافی، سی‌تی‌اسکن یا MRCP تنگی، انسداد یا توده‌ی مجاری صفراوی گزارش شده است، هرچه زودتر برای ارزیابی تخصصی اقدام کنید. بررسی به‌موقع، گزینه‌های درمانی بیشتری از جمله جراحی را حفظ می‌کند.

انواع جراحی مجاری صفراوی کدام‌اند؟

«جراحی مجاری صفراوی» نام یک عمل مشخص نیست، بلکه به مجموعه‌ای از روش‌های جراحی گفته می‌شود که بسته به نوع، محل و شدت مشکل، انتخاب می‌شوند.

ترمیم مستقیم مجرای صفراوی

در برخی آسیب‌های محدود و کوچک مجاری صفراوی، ممکن است امکان ترمیم مستقیم مجرا (بدون نیاز به بازسازی گسترده) وجود داشته باشد. انتخاب این روش به عواملی مانند نوع و وسعت آسیب، سلامت بافت اطراف، محل دقیق آسیب و شرایط عمومی بیمار بستگی دارد.

هپاتیکوژژنوستومی چیست؟

در آسیب‌ها یا تنگی‌های مهم‌تر و پیچیده‌تر مجاری صفراوی، گاهی امکان اتصال مستقیم و ترمیم مجرا به مسیر طبیعی قبلی وجود ندارد. در این شرایط، جراح ممکن است بخش سالم مجرای صفراوی را مستقیماً به قسمتی از روده‌ی کوچک متصل کند تا صفرا بتواند بدون عبور از مسیر آسیب‌دیده، مستقیماً وارد روده شود.

این جراحی هپاتیکوژژنوستومی (Hepaticojejunostomy) نام دارد و یکی از مهم‌ترین و پرکاربردترین روش‌های بازسازی مسیر صفرا در آسیب‌ها یا تنگی‌های پیچیده‌ی مجاری صفراوی محسوب می‌شود. نوع دقیق بازسازی و محل اتصال باید بر اساس محل آسیب، آناتومی مجاری صفراوی هر بیمار و شرایط بافتی موجود، توسط جراح متخصص مجاری صفراوی تعیین شود.

چه زمانی جراحی مجاری صفراوی لازم می‌شود؟

همه مشکلات مجاری صفراوی نیازمند جراحی نیستند. در بسیاری از بیماران، درمان با روش‌های کم‌تهاجمی مانند ERCP یا سایر مداخلات اندوسکوپیک به‌طور کامل امکان‌پذیر است. اما در مواردی که بیماری پیچیده‌تر باشد یا اصلاح کامل مشکل با این روش‌ها ممکن نباشد، جراحی مجاری صفراوی به‌عنوان گزینه درمانی مطرح می‌شود.

در چه شرایطی جراحی مجاری صفراوی بررسی می‌شود؟

✅ آسیب یا قطع مجرای صفراوی پس از جراحی کیسه صفرا ✅ تنگی شدید یا عودکننده مجاری صفراوی ✅ انسداد پیچیده مسیر صفرا که با روش‌های اندوسکوپیک قابل رفع نیست ✅ تومورها و سرطان‌های مجاری صفراوی ✅ مشکلاتی که با ERCP قابل اصلاح نیستند ✅ نشت صفرا در برخی شرایط خاص ✅ ناهنجاری‌ها یا کیست‌های مادرزادی مجاری صفراوی ✅ مشکلات پیچیده صفراوی پس از پیوند کبد

نکته مهم درباره تشخیص انسداد مجاری صفراوی

تشخیص «انسداد مجاری صفراوی» به‌تنهایی به معنای نیاز قطعی به جراحی نیست. پیش از هر تصمیمی، باید علت دقیق و محل انسداد با تصویربرداری و بررسی‌های تخصصی مشخص شود؛ سپس بهترین روش درمانی—اعم از ERCP، مداخلات اندوسکوپیک یا جراحی—توسط تیم تخصصی انتخاب می‌گردد.

ERCP بهتر است یا جراحی مجاری صفراوی؟

پاسخ به این سوال یک جواب ثابت و یکسان برای همه بیماران ندارد؛ انتخاب بین ERCP و جراحی مجاری صفراوی کاملاً به نوع بیماری، محل و علت مشکل، و شرایط عمومی بیمار بستگی دارد. این دو روش رقیب یکدیگر نیستند، بلکه در بسیاری از موارد مکمل هم به‌کار می‌روند.

چه زمانی ERCP ارجحیت دارد؟

✅ مشکلاتی مانند سنگ‌های ساده مجرای صفراوی ✅ تنگی‌های موضعی قابل‌دسترس با آندوسکوپ ✅ نیاز به تخلیه سریع صفرا در بیماران با عفونت یا زردی ✅ بیمارانی که به دلیل شرایط عمومی، ریسک بالای جراحی باز دارند مزیت اصلی ERCP، کم‌تهاجمی بودن، بهبودی سریع‌تر و امکان تشخیص و درمان هم‌زمان است.

چه زمانی جراحی مجاری صفراوی ضروری می‌شود؟

✅ آسیب یا قطع مجرای صفراوی که ERCP نمی‌تواند اصلاح کند ✅ تومورها و سرطان‌های مجاری صفراوی ✅ تنگی‌های پیچیده یا عودکننده غیرقابل درمان با روش اندوسکوپیک ✅ ناهنجاری‌های ساختاری یا کیست‌های مادرزادی مجاری صفراوی در این شرایط، جراحی امکان اصلاح کامل و پایدار مشکل را فراهم می‌کند که ERCP به‌تنهایی قادر به انجام آن نیست.

هزینه جراحی مجاری صفراوی چگونه تعیین می‌شود؟

هزینه جراحی مجاری صفراوی یک عدد ثابت و از پیش‌تعیین‌شده نیست. این هزینه پس از بررسی پرونده پزشکی و مشخص شدن نوع جراحی مورد نیاز، قابل برآورد می‌شود.

عوامل مؤثر بر هزینه جراحی مجاری صفراوی

هزینه نهایی به مجموعه‌ای از عوامل بستگی دارد و برای هر بیمار متفاوت است:

• نوع بیماری: سنگ، تنگی، کیست، تومور یا آسیب مجرا هر کدام نیازمند رویکرد جراحی متفاوتی هستند.
• وسعت جراحی: عمل محدود روی مجرا با جراحی گسترده‌تر تفاوت قابل‌توجهی در هزینه دارد.
• نیاز به برداشت بخشی از کبد یا جراحی ویپل: این جراحی‌ها پیچیده‌تر هستند و زمان و منابع بیشتری نیاز دارند.
• نوع بازسازی مجرا: روش اتصال یا بازسازی مسیر صفراوی بر پیچیدگی عمل اثر می‌گذارد.
• مدت بستری: بستری در بخش عادی یا مراقبت‌های ویژه (ICU) هزینه را تغییر می‌دهد.
• تجهیزات و مواد مصرفی: مانند استنت، درن و ابزارهای تخصصی جراحی.
• مراقبت‌های بعد از عمل: ویزیت‌ها، آزمایش‌ها، تصویربرداری پیگیری و در صورت نیاز توان‌بخشی.
• پوشش بیمه: میزان پوشش بیمه پایه و تکمیلی سهم پرداختی بیمار را تعیین می‌کند.

چرا قبل از بررسی پرونده نمی‌توان هزینه دقیق اعلام کرد؟

دو بیمار با تشخیص مشابه ممکن است به دو جراحی کاملاً متفاوت نیاز داشته باشند. به همین دلیل، ابتدا باید پرونده بررسی شود و نوع جراحی مشخص گردد؛ سپس برآورد هزینه واقع‌بینانه ارائه می‌شود.

برای بررسی جراحی مجاری صفراوی چه مدارکی همراه داشته باشیم؟

همراه داشتن مدارک کامل، ارزیابی را سریع‌تر و دقیق‌تر می‌کند:

• فایل و گزارش CT Scan
• MRI یا MRCP
• گزارش ERCP (در صورت انجام)
• گزارش EUS (در صورت انجام)
• نتیجه پاتولوژی یا نمونه‌برداری
• آزمایش‌های عملکرد کبد و بیلی‌روبین
• گزارش استنت یا درناژ صفراوی
• مدارک جراحی‌های قبلی
• سوابق شیمی‌درمانی یا سایر درمان‌ها

نکته: اگر همه مدارک را در اختیار ندارید، نگران نباشید. با همان مدارک موجود می‌توانید شروع کنید و ادامه مسیر را با پزشک هماهنگ کنید.

چه زمانی دریافت نظر دوم تخصصی اهمیت دارد؟

نظر دوم به معنای بی‌اعتمادی به پزشک قبلی نیست؛ بلکه کمک می‌کند با اطمینان بیشتری تصمیم بگیرید. در این شرایط، نظر دوم اهمیت ویژه‌ای دارد:

• توصیه به جراحی بزرگ: مانند ویپل یا برداشت بخشی از کبد، که تصمیمی پرخطر و مهم است.
• ناموفق بودن ERCP یا درمان‌های قبلی: وقتی روش‌های کم‌تهاجمی نتیجه نداده‌اند.
• تشخیص نامشخص یا متناقض: وقتی گزارش‌های تصویربرداری، پاتولوژی یا نظر پزشکان با هم هم‌خوانی ندارند.
• تومورها و تنگی‌های پیچیده: که برنامه‌ریزی دقیق و تجربه تیم درمان در آن‌ها اهمیت زیادی دارد.
• وجود چند گزینه درمانی: مثلاً زمانی که بین جراحی، EUS یا روش‌های از راه پوست مردد هستید.
• بیماری‌های همراه یا سن بالا: که انتخاب روش درمان را حساس‌تر می‌کند.
• تردید یا نگرانی شما: اگر در مورد پیشنهاد درمانی خیالتان راحت نیست، نظر دوم حق شماست.

چطور برآورد هزینه و نظر تخصصی دریافت کنم؟

۱. مدارک پزشکی خود را جمع‌آوری کنید. ۲. آن‌ها را برای بررسی ارسال کنید. ۳. پس از ارزیابی پرونده، نوع جراحی و برآورد هزینه به شما اعلام می‌شود.

جمع‌بندی: تصمیم‌گیری نیازمند بررسی تخصصی است

انتخاب بین ERCP و جراحی، تصمیمی است که باید توسط تیم تخصصی گوارش و جراحی کبد و مجاری صفراوی و پس از بررسی دقیق تصویربرداری، علت و محل مشکل گرفته شود. در بسیاری از بیماران، ابتدا ERCP امتحان می‌شود و تنها در صورت عدم موفقیت یا پیچیدگی بیماری، جراحی مطرح می‌گردد.

در پایان

یکی از روش‌های مؤثر برای درمان بیماری‌های مرتبط با مجاری صفراوی، کیسه صفرا و پانکراس است. این جراحی می‌تواند انسداد مجاری صفراوی را برطرف کرده، علائم بیمار را بهبود بخشد و کیفیت زندگی او را افزایش دهد. با این حال، مانند: هر عمل جراحی دیگری، جراحی مجاری صفراوی نیز با خطرات و عوارضی همراه است. در نهایت، جراحی مجاری صفراوی می‌تواند یک گام مهم در مسیر بهبودی و بازگشت به زندگی عادی برای بیماران مبتلا به بیماری‌های مجاری صفراوی باشد. با پیشرفت‌های اخیر در زمینه جراحی‌های کم‌تهاجمی، این عمل جراحی با کمترین تهاجم و عوارض انجام می‌شود و بیماران می‌توانند با خیالی آسوده‌تر این روش درمانی را انتخاب کنند.